: : Mushroom Dollhouse : :

ฮาๆๆ ช่วงนี้ซ้าคหายไปนานมากๆๆๆๆๆ เกือบๆเดือนนึงเลยมั้งใช่มั้ยคะเนี่ย แถมค้างเต่อไว้ที่เอนทรี่หดหู่อีก ก๊าๆๆ แย่จริงๆแย่จริงๆ เด็กๆเหี่ยวเฉา โดยเฉพาะหมูหยองที่เหี่ยวเพราะไม่มีน้ำตาลมาหล่อเลี้ยง เลยต้องเอาขนมมาหลอกล่อ พอดีวันก่อนไปซื้อรองเท้าแทนคู่เก่าที่ใช้มาปีนึงจนเป็นรู เพื่อนยังบ่นเลยค่ะ ก๊ากๆๆ (อ่าว ก็เสียดายนินา ฮือ) เลยผ่านร้านลาดูเร่เล็กๆตรง Burlington Arcade เป็นอาเขตเล็กๆที่มีร้านรวงนิดหน่อย แต่มีแต่แหวนเพชรแหวนทอง กับอะไรไม่ีรู้ไม่อยากดู ไม่มีปัญญาซื้อ ฮะๆ..... (พูดจาน้อยใจ ก๊่าๆ)

จริงๆ แล้วที่หายไปไม่มีอะไรมากเลยค่ะ เพราะเพิ่งจัดการตัวเองให้ลงตัว แถมเพิ่งทำโปรเจคแรกเสร็จด้วย ตื่นเต้นมากเลยค่ะเรียนอ้าตที่นี่ ฮาๆๆ มีอะไรให้ค้นหาอีกมากมายเลยนะคะ... พูดถึงค้นหาตัวเอง จริงๆซ้าคก้เพิ่งสังเกตนิสัยเสียของตัวเองที่แอบรู้สึกว่ามันแย่ต่อคนรอบ ข้างมากๆเลย นั่นก้คือไม่ชอบให้ใครมาพูดจาสั่งสอน บางทีเลยจะเถียงไว้ก่อน  เฮ้อๆๆ นิสัยเสียนี่แก้ยากจริงๆ พอๆๆๆขี้เกียจบ่น เดี๋ยวยาว

คราวนี้เด็กๆมากับซ้าค 6 คนค่ะ มีฮินะจัง หมูหยอง คิโนะ คาบิ คิระ แล้วก้ลาวี่คุง วันนี้จะแอบตามใจหมูหยองน้อยหน่อย ก๊ากๆๆ เห็นนอนดิ้นๆๆๆละเมอว่ามาการูนๆมาหลายวันแล้ว มุขเดิมๆจริงๆ คิดไรไม่ออกก็อัพบล้อคหมูหยองกับมาการูน ต้องเปลี่ยนมุขแล้ว เดี๋ยวคนดูเบื่อ ก๊ากๆๆ

เอ๋ ซ้าคโกะ ในที่สุดก็ซื้อขนมมาให้แล้วหรอฮะ
เอ้ะ ไอ้คำว่า "ในที่สุด" นี่มันอะไรยะ ซ้าคโกะไม่ได้พยามจะทำให้เด็กๆอดตายนะคะ

ว้าวๆ ยอดเลยๆๆๆๆๆ

หว๋าาๆๆๆๆๆ
ระวังหน่อยสิคะโซระ.....

อ่อยยยย....
(............ตกลงไปในถุงขนมนี่สมกับเป็นหมูหยองจริงๆนะคะเนี่ย)

โซระหยิบได้แล้วฮะ นี่ของโซระใช่มั้ยฮะซ้าคโกะ?
จ้ะ ของโซระ

ชะฮึ้บๆๆๆ ออกมาจากถุงๆๆๆ

ซ้าคโกะฮะ ทำไมถุงเล็กลงละฮะ
ใช่ มีชิ้นเดียว ก๊ากๆๆ แกะดูก่อนนะโซระคุง

ว้าวๆๆๆๆๆ มาการูนยักษ์!!!

มาการูนยักษ์ สุดยอดไปเลย!! ขอบคุณฮะซ้าคโก้ววว

ฮ่าๆๆ มาการูนยักษ์ ตอนแรกไม่ค่อยคิดจะซื้อมากินเพราะรู้สึกว่ามันใหญ่ไปค่อยๆกินไม่ได้ ก๊ากๆ แต่ลองซื้อมากินดู จริงๆมันกินแล้วจุใจหนำใจดีนะคะ ฮาๆๆ ใหญ่กว่าชิ้นปกติตั้งสามเท่าแหน่ะ..... อื้มมม

อารมณ์ประมาณนี้อะนะคะ

ร้าน Charity Shop จะมีอยู่ทั่วไปในประเทศอังกฤษค่ะ ที่ดังๆก็คือ Oxfam, Fara ส่วนร้านย่อยๆร้านอื่นๆก้แล้วแ่ต่ว่าใครจะเปิดนะคะ Charity Shop เป็นชนิดของการเรี่ยไรเงินบริจากเพืื่อมูลนิธิต่างๆอย่างนึงค่ะ โดยจะรับบริจากสิ่งของจากคนทั่วไป ทั้งหนังสือ ซีดี เสื้อผ้า แม้แต่รูปเก่าๆของเก่าๆ เฟอร์นิเจอร์ ถ้วยไหใบชาม กระเป๋า  ฯลฯ แล้วเอามาขายในร้านในราคาถูก เพื่อเอารายได้ไปช่วยเหลือผู้ด้อยโอกาสและยากไร้ค่ะ จุดประสงค์ของแ่ต่ละร้านก็จะต่างกันไปนะคะ อย่าง Fara ก็จะเอาเงินไปช่วยเหลือเด็กกำพร้าในโรมาเนียค่ะ ซ้าคชอบไอเดียนี้มากๆเลย รู้สึกว่าเป็นอะไรที่ดีจังเลย เห็นแล้วอยากเอาไปทำบ้างจังเลยค่ะ ว่าแต่ใครจะบริจากเสื้อผ้าเด็กโย่บ้างคะ? (อ้าว ก๊ากๆ นี่ทำเพื่อใครเนี่ย..)

อย่างวันนี้ซ้าคก้บังเอิญเจอรองเท้าบูทสั้นๆ ส้นสูงสีน้ำตาลใส่ได้พอดีพอเหมาะเจาะเลยคู่ละห้าปอน เป็นของมือสองที่สภาพว๊าวๆมากๆค่ะ มีอีกร้านใกล้ๆโรงเรียนเสื้อโค้ทขนสัตว์เ่ก่าแล้วล่ะค่ะ แต่สภาพดีมาก ขนนุ่มนิ่ม ใส่แล้วอุ่นมากๆเลย ตัีวละสิบปอนด์ อู้วว ว่าแต่มันโคร่งมากๆๆ เอามาแล้วก็รกตู้เสื้อผ้าเปล่าๆแน่เลย ฮาๆๆ แต่บางอย่างก็ต้องทำใจนะคะ เพราะเป็นของมือสอง ถ้าใครไม่ถือเรื่องของมือสองก็ดีไปค่ะ แต่บางคนไม่ชอบใ้ช้ของมือสอง แต่ซื้อไปก็แอบรู้สึกสบายใจนะคะ ที่อย่างน้อยถึงเราจะเสียตัง แต่มันก้ได้ไปเป็นส่วนหนึ่งในการช่วยเด็กๆเหล่านั้น ฮาๆๆ คุณคนเจ้าของร้านเค้าก็คุยกับซ้าคบอกว่าเมื่ออาทิตที่แล้วเค้าก้บินไปเยี่ยม เด็กๆที่เค้าคอยช่วยเหลือในโรมาเนีย ทุกคนดูมีความสุขจากน้ำพักน้ำแรงที่เค้าช่วยกันทำมากๆเลย ได้ยินอย่างงี้เราก็รู้สึกดีีจังเลยค่ะ

ปัจฉิมลิขิต

เหนื่อยจัง.....
คิดถึงทุกๆคนจังเลยค่ะ
พอพี่สาวซ้าคกลับแล้วเราก็ต้องอยู่คนเดียวแล้ว เหงาแน่ๆ เฮ้อ
ไฟท์โตะๆๆๆๆ อ๊ากๆๆ