: : Mushroom Dollhouse : :

สวัสดีค่ะทุกคน

ช่วงนี้ไม่ค่อยได้อัพบล้อคเลยแฮะ ว่าแต่ เอนทรี่นี้ไม่เกี่ยวกับเด็กๆหรอกค่ะ จริงๆแล้วแค่อยากอัพอะไรเรื่อยเปื่อยๆ 

เมื่อ วานไปเดินซื้อของมา เลยซื้อกา กับแก้วชามาเพราะรุ้สึกว่าอยากดื่มชา แต่ไม่ชอบใส่แก้วชาที่มันเรียบๆ มันดูไม่สุนทรีย์เวลาาดื่ม ก๊ากๆๆ น่ารักดีค่ะ ลายจุดสีชมพูกับดอกไม้ด้วย แล้วก็ถูกด้วย ไม่แพงเลย เพราะที่นี่มีแต่มนุษย์ดื่มชา เลยมีแก้วชาขายอยู่ทุกที่เลยค่ะ ทั้งถูกทั้งแพง มีให้เลือกสรรค์ (เมื่อวานไปเดินห้างมาก้เจอเค้าเริ่มขายของคริสมาสแล้วล่ะค่ะ ชอบจังเลย คริสมาส เป็นเทศกาลที่ทุกคนดูมีความสุขมากเลย ฮาๆ แต่คริสมาสทีไรซ้าคกลับบ้านทุกทีไม่เคยอยู่ดูคริสมาสที่นี่เลย)

จริงๆแล้วชายามบ่าย ทานกับครีมสคอนนี่จะนิยมมาก แต่จริงๆแล้วซ้าคก้ทานกับคุกกี้ช้อกโก้ชิพธรรมดาเนี่ยแหล่ะค่ะ สคอนบางทีก็เป็นค่านิยมที่ทำให้ชายามบ่ายดูหรูขึ้นแค่นั้นเองล่ะมั้งคะ ฮ่าๆ แต่ซ้าคชอบอะไรง่ายๆนะคะ

จริงๆ แล้วซ้าคก็ชอบทานสคอนค่ะ แต่ไม่ถึงกับคลั่งไคล้อะไรเป็นพิเศษ ว่าจะต้องชายามบ่ายกับสคอนอร่อยๆ หรือของกินน่ารักดูอิ๊อ๊าง สำหรับซ้าคแล้ว ชายามบ่าย แค่ชาร้อนๆ กับคุกกี้ในซุปเป้อ วางไว้บนโต๊ะทำงานเวลาเล่นคอมหรือทำงาน กับเปิดเพลงเพราะๆยุค '30 แค่นี้ก็มีความสุขแล้วค่ะ ชายามบ่ายของทุกๆวัน แค่ทำให้เรามีความสุขก็พอแล้ว ฮิๆ แต่ไม่ได้ลืมมองหน้าเด็กๆเวลาดื่มชานะคะ (แต่เอามาเล่นแถวๆนี้ก้กลัวชาจะหกใส่อีก เรายิ่งซุ่มซ่ามอยู่)

 ชา ที่ชอบดื่มเป็นพิเศษก็คงเป็นชา เอิลล์เกรย (Earl's Grey Tea) ค่ะ จริงๆที่ลองชิม เพราะชื่อมันดูหรูดี ไหนรสชาติจะเป็นยังไง อยากรู้ซะจริง หอมดีค่ะ บางคนก็เฉยๆ แต่ซ้าคจะชอบมาก (ไม่ใช่เพราะชื่อหรูนะคะ ก๊ากๆๆๆ) กับพวกชาผลไม้ค่ะ ถุงชานี่ อย่าได้ถาม ซ้าครีไซเคิ้ลเติมน้ำไปสองสามรอบ ฮาๆๆ ไม่เปลือง (แต่ชามันจะจืดจางลงอ่ะ) แล้วนิสัยเสียอีกอย่างคือชอบเอาคุกกี้ไปจิ้มกับชา เอิ่ม จริงๆแล้วเคยมีคุณป้าคนนึงเค้าบอกว่า มันถือว่าดูไม่ดี แต่ซ้าคก้เห็นใครๆก้ทำ ฮาๆ

จริงๆ ซ้าคเป็นคนชอบเพลงยุคเก่าๆ 1930-40 มากๆค่ะ ถึงแม้จะจำชื่อนักดนตรีได้ไม่เยอะ แต่ซ้าคชอบซื้อมาเก็บๆไว้ฟัง สบายใจ ฟังแล้วรู้สึกเหมือนย้อนยุคไปอยู่ในสมัยนั้นเลย ฟังไปเล่นคอมไปนี่ อารมณ์ประมาณว่าคุณนักเขียนข่าวใส่เสื้อเชิ้ตกับผูกเนคไทสีน้ำตาล มีโคทแขวนไว้บนที่แขวนโค้ทไม้สีเข้มๆ กับหมวกเข้าชุดกำลังคาบไปป์แล้วพิมพ์ดีดก๊อกแก๊กๆอยู่เลย อ่าาาาา แถมอพ้าทเม้นที่ซ้าคเช่ายังเป็นแนวๆโบราณๆด้วย โอ้ว ช่างได้บรรยากาศจริงจัง

พูด ถึงเรื่องน้ำชายามบ่ายแล้ว ก็นึกถึงคุณน้ำชายามบ่ายค่ะ ชอบเข้ามาอ่านบล้อคซ้าคบ่อยๆ ขอบคุณนะคะ ดีใจจัง แหะๆๆ ซ้าคจะปลื้มเสมอเวลามีคนมาบอกว่าชอบอ่านบล้อคซ้าค ทั้งๆที่บางทีตัวเองก็คิดว่ามันออกจะธรรมดา แต่เขียนด้วยใจนะฮ้า ฮ่าๆๆ

จริงๆ แล้วก็นึกขึ้นได้อีกเรื่องนะคะ บางคนชอบมาสิงสู่บล้อคซ้าคอย่างแอบๆ แต่ไม่เผยตัว นั่นแหน่ะ เราแอบรู้นะคะ ก๊ากๆ ไม่รู้ทำไมไม่ค่อยเผยตัวกันเลย หรือว่ากลัวหมูหยองไปกระโดดเกาะทำหน้าอ้อนขอขนมนะ ฮึ่ม ลูกเราทำไมตะกละงี้ ต้องตีก้น ไปทำคนอ่านกลัวได้ไง

โซระทำไรผิดฮะ

ก๊ากๆๆๆ โถ่ๆๆ

มีสองสามคนเหมือนกันที่แอบมาคุยกันหลังไมค์ ยังไงก็ขอบคุณมากๆเลยนะคะที่ติดตามบล้อคซ้าค ซาบซึ้งจริงจัง โฮๆ ถ้ายังไงมีใครอีกไม่กล้าเขียนคอมเม้น แต่อยากคุยเล่นซ้าคยินดีนะคะ ฮาๆ สนุกดีค่ะ ขอบคุณมากๆอีกครั้งนะคะ

ปัจฉิมลิขิต

ตอนนี้กำลังตามล่าหาหมูแผ่นค่ะ ฮาๆๆๆ น้องสาวฝาแฝดหมูหยอง เฮ้อๆๆๆ นี่ชีวิตซ้าคติดกับกับเด็กโย่อย่างเต็มตัวแล้วสินะคะเนี่ย...
พูดถึงเรื่องเด็กโย่ จริงๆแล้วยังมีอีกเรื่องที่เปลี่ยนไปค่ะ คือซ้าคไม่ค่อยได้เล่นกับเด็กโตเลย เลยคิดจะหาบ้านใหม่ให้เด็กสองคนที่ไม่ได้แตะเลย ก็คือ อีฟจัง กับ คุณเออวินค่ะ ถ้าใครมีความเห็นอะไรก็บอกซ้าคได้นะคะ จะสนใจหรือจะมีใครสนใจค่ะ แต่ซ้าคไม่ได้รีบร้อนอะไรเลยออกแนวเรื่อยๆค่ะตอนนี้ ฮะๆ
ตอนนี้ติดเสื้อผ้ายี่ห้อ Arrogant Cat มากๆค่ะ ไปซื้อจนแกลบจะกินตับแล้ว แงแง แถมมามีร้านอยู่แถวๆนี้ด้วย ใครก็ได้ช่วยที...... (เมื่อวานได้ชุดสีเขียวสด แหล่มจรัสเจิดเห็ดมากๆค่ะ ปลื้มจริงจัง)
ตอนนี้ที่โรงเรียนสนุกดีค่ะ แต่ว่า ไม่ว่าอยู่ที่ไหนซ้าคก้เป็นจุดศูนย์รวมของการโดนแกล้งใช่มั้ยคะเนี่ย ฮือ ใครๆก้ชอบแหย่ซ้าค อ๊าก (ฮาๆ ตลกดีค่ะ)

คุณเต่าทองคะ ฝากจดหมายฉบับนี้ ถึง ฮิเมะค่ะ

ถึง ฮิเมะ

ฮิเมะคะ ฮินะเองนะคะ วันก่อนซ้าคโกะเขียนจดหมายหาคุณเต่าทอง
ฮินะเลยสงสัย ว่า คุณเต่าทองเค้าเป็นใครหรอคะ

ซ้าคโกะเลยตอบว่า เป็นเต่าทองสีแดงจุดดำ ที่ล่องลอยไปตามลม
พัดพาความรู้สึีกของคนทุกคนให้วนเวียนอยู่ในจิตใจของคนที่เค้ารัก
นำพาความรู้สึกดีๆของคนหนึ่ง ไปสู่อีกคนนึง
เต่าทองมีชีวิตแค่เจ็ดวัน และหายไปตลอดกาล
แต่คุณเต่าทองจะอยู่ในใจทุกคนตลอดไป
และจะยังโบยบินไปกับสายลมอ่อนๆบนท้องฟ้าค่ะ

ฮิเมะเคยได้ยินมั้ยคะ? เรื่องของคุณเต่าทอง.....

ฮินะ อยากจะ ฝากความคิดถึงผ่านคุณเต่าทองที่บินไปกับสายลม ให้ฮิเมะนะคะ
ไว้กลับไป ฮินะจะเล่นกับฮิเมะอีกนะคะ ฮินะดีใจนะคะที่เราเกิดมาเป็นฝาแฝดกัน
ซ้าคโกะบอกว่า ฝาแฝดจะมีเส้นด้ายที่่มองไม่เห็นคล้องข้อมือกันตลอดนะคะ
ฉะนั้นเวลาหลงทาง หรือเวลาเราอยู่ไกลๆกัน
อย่างน้อยเราก็ยังเห็นเส้นด้ายเส้นนั้น และรู้ว่าเรายังอยู่ด้วยกันเสมอ
จริงๆฮินะไม่ค่อยเข้าใจหรอกค่ะฮิเมะ แต่ซ้าคโกะบอกว่า ถ้าฮินะโตขึ้น ฮินะจะเข้าใจเองค่ะ

ว่าแต่ช่วงนี้ฮิเมะจังเป็นไงบ้างคะ สบายดีมั้ยคะ?
ที่นี่ หนาวๆร้อนๆเป็นครั้งเป็นคราว ซ้าคโกะเลยซื้อชุดนุ่มนิ่มให้ฮินะค่ะ
ชุดนุ่มนิ่มอุ่นมากๆเลยค่ะ

ชุดนุ่มนิ่มสีเหลือง ซ้าคโกะเรียกว่าชุดลูกเจี๊ยบค่ะ ขอบคุณนะคะซ้าคโกะ...

ฮิเมะัดูแลรักษาสุขภาพด้วยนะคะ

ฮินะรักฮิเมะจังที่สุดเลยค่ะ

ฮินาตะ

ฮาๆๆ  เคยคิดนะคะ ว่ามีแต่คนเขียนจดหมายให้คุณเต่าทอง แต่ไม่เคยมีเด็กๆเขียนให้คุณเต่าทองเลย ลองให้ฮินะจังฝากจดหมายไปแทนละกัน แต่ซ้าคก้บอกฮินะจังนะคะ ว่าจริงๆแล้วเขียนจดหมายไปคุยกับคุณเต่าทองเฉยๆก็ได้นะ ท่าทางเด็กๆที่บ้านจะตื่นเต้นกับการเขียนจดหมายมากเลยนะคะเนี่ย เดี๋ยวนี้ไม่ค่อยมีใครส่งจดหมายหากันแล้วด้วยสินะคะ นอกจากจะเสียตังแล้ว ยังนานอีกแหน่ะ แต่ซ้าคกลับว่าเสียตังนิดๆหน่อยๆ แต่กลับเป็นอะไรที่คลาสสิคดีออกนะ ซ้าคก้ยังส่งจดหมายหาเพื่อนอยู่บ้างบางครั้งบางคราวค่ะ

วันก่อนเพื่อนชวนไปกินข้าว แต่ซ้าคขี้เกียจเลยบอกว่าเดี๋ยวทำกับข้าวให้กินแทนละกันนะ เห็นเค้าว่าหอเค้าเสริฟข้าวห้าโมงถึงทุ่มนึง แต่วันอังคารเค้าเรียนห้าโมงถึงทุ่มนึง เลยจะมากินข้าวด้วยกัน ฮาๆ ซ้าคเลยทำเมนูใหม่ ลองสูตรซะเลย

คล้ายๆคาโบนาร่าค่ะ แต่แค่ต่างกันตรงใช้เนยแทนไข่ จริงๆรสชาติก็คล้ายๆกันนะคะ แต่ซ้าคชอบอันนี้มากกว่า ฮาๆ เป็นซอสที่เรียกว่า อัลเฟรโดซอส แล้วซ้าคใส่แซลม่อนลงไปด้วย พอดีมันลดราคา แจ้บๆ ช่วงนี้ใช้ตังกับของกินเยอะมาก แย่แล้ว หมดเร็วด้วย ส่วนเพื่อนซ้าคพอทำอาหารให้จะจัดให้สวยๆดีๆก็ดันบ่นบอกจะให้สวยไปถึงไหน สงสัยมันจะหิวมาก ฮาๆๆๆ

แอบมีรูปหลอนๆของเด็กที่บ้านนิดหน่อยมาฝากค่ะ พอดีตอนนี้กำลังติดใจคลิปนี้มากๆ ของ The Brothers Quay ชื่อ Crocodile Street

ตอนที่ 1
ตอนที่ 2

ตอนละสิบนาทีค่ะ สั้นๆ เป็นหนังสั้นที่เป็น Stopmotion แต่ซ้าคกลับเห็นว่ามันเปี่ยมไปด้วยความรู้สึกหลายอย่าง ทั้งสวยงาม ลึกลับ อาถรรพ์ และก็เศร้าๆในตอนจบ ซ้าคอินมากๆเลย ฮาๆๆ แอบนับถือคนทำจริงจัง เนื้อความสื่อถึงความสวยงามที่ถูกสร้างขึ้นมา แต่สุดท้ายมันก็เป็นเพียงสิ่งที่ทำซ้ำเป็นวังวนที่น่าเบื่อ เหมือนกับเมืองที่ถูกอุตสาหกรรรมพลาสติก (ในยุคนั้น) ครอบงำ และหลงระเริงไปกับสีสรรค์สดสวยงาม แต่สุดท้ายมันก็เป็นสิ่งไร้จุดหมายที่น่าเบื่อและไม่มีที่สิ้นสุด ประมาณนั้นน่ะค่ะ ฮาๆๆ ซ้าคเองก็พูดไม่ถูกเหมือนกัน

เลยลองทำอะไรที่ออกแนวคล้ายๆกันหน่อย เห็นน่าจะแทนๆกันได้ แจ้บแจ้บ จริงๆแล้วตอนแรกจะทำเป็นสมุดภาพที่มีเืรื่องราว ประมาณว่าตุ๊กตาที่แปลกแยกจากตุ๊กตาตัวอื่นๆ แต่ดันเป็นคนที่ถูกตัวอื่นๆที่เพอร์เฟคและงดงามแกล้งแทน แสดงให้เห็นถึงจิตใจอันหม่นหมองของสิ่งสวยงาม กับแสดงถึงความเศร้าของสิ่งพิการที่ต้องการความรักแม้จะถูกกลั่นแกล้ง แต่ซ้าคทำไม่ทัน แล้วก็จัดฉากยากด้วยค่ะ เพราะมันดึกแล้ว แสงน้อย ต้องถ่ายในห้องแต่ห้องซ้าคแสงที่จะฉายให้ได้มุมดีๆนี่หายากค่ะ เป็นห้องเก่าๆโบราณๆมันเลยจะแสงน้อยนิดนึง แล้วซ้าคไม่มีพวกโคมไฟบูมอามที่เอาไว้สาดๆได้เหมือนตอนอยู่โรงเรียนเก่า โคมไฟที่นี่จะเป็นแบบ เอิ่ม โคมๆ โป๊ะๆ เก่าๆ เลยไม่รู้จะฉายสปอตไลท์ยังไงดี.... เลยวาดเอาละกัน แต่คิดผิดจริงๆค่ะ ไม่น่าวาดเอาเลย เหนื่อยชะมัด ก๊ากๆ แต่ก้ดีค่ะสนุกดี วาดเอามันไม่ต้องเสียตังเยอะด้วยแหล่ะ ค่าอัดรูปที่นี่แพงจริงจัง ฮาๆๆ

ปัจฉิมลิขิตวันนี้

 

สุขสันต์วันเกิด เห็ดเสี่ยว ขอให้สูงขึ้นนะคะ ก๊ากๆๆๆๆ มีความสุขมากๆ แล้วก้อย่าลืมซื้อชุดให้ลูกล่ะ
ช่วงนี้ซวยซ้ำซ้อนมากค่ะ ฮาๆๆ งานหนักจนจะเป็นบ้าแล้ว ฮือๆๆๆ
อิจฉาคนได้ไปมีท เชอะ

 

............อืออออออออ .......................

...................ฮึก........

ฮึก.......ฮึก.....ฮือ.............ฮือๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

............กลับมานะคะ..............ฮือ............
ฮินะจังเป็นอะไรไปคะ???

..........................ฝัน?
ฝัน?

ฮือออออๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
หยาาาา ฮินะจังงง
ซ้าคโกะคะ...........ฮือ............

ฮินะฝันว่าอยู่ดีๆซ้าคโกะก็เดินจากฮินะไป ไม่หันมามองฮินะเลย ฮินะกลัวจังเลยค่ะซ้าคโกะ
โถ่ ฮินะจัง.... ฝันร้ายเองหรอคะ
แต่มันเหมือนจริงมากๆเลยนะคะซ้าคโกะ
ซ้าคโกะอยู่ตรงนี้นะคะฮินะจัง ซ้าคโกะรักฮินะจังมากๆนะคะ จะอยู่ข้างๆฮินะจังตลอดไปเลยนะคะ อย่าเศร้าไปเลยนะคะฮินะจัง

ฉะนั้นเด็กดีของซ้าคโกะไปนอนต่อเถอะนะคะ

....ซ้าคโกะเล่านิทานให้ฮินะฟังด้วยสิคะ
อ้ะ เอ๋? ได้สิคะ ฮิๆ

ทุกคนคงเคยฝันร้ายกันสินะคะ ไม่ว่าใครก็คงเคยละมั้งคะ ซ้าคก้เคยค่ะ บ่อยด้วย ฮะๆๆๆ..... แต่มีอยู่ครั้งนึง ที่เป็นฝันร้ายมากๆ คนที่ซ้าครักคนนึงอยู่ดีๆวันนึงก็หันหลังให้ แล้วก็เดินจากซ้าคไปโดยที่ไม่หันมาแยแสซ้าคเลย ซ้าควิ่งตามเท่าไหร่เค้าก็ยังคงเดินหนีไป จนตัวซ้าคเองทำอะไรไม่ถูก ยืนร้องไห้อยู่คนเดียว จนพี่สาวที่นอนอยู่ (ตอนนั้นอยู่บนเครื่องบินนะคะ ฮาๆๆ พี่สาวเลยอยู่ข้างๆ) ปลุก ถามว่าเป็นอะไร ซ้าคตื่นมาน้ำตาก็ไหลท่วมหน้าเลย หวาๆๆๆ แถมยังร้องไห้ต่อในความจริงอีก ก๊าๆ ปนฝันกับความจริงมั่วไปหมดเลย ตอนนั้นรู้สึกแย่มากๆ กลัวมากๆ แย่จริงๆเลยนะคะ นี่ขนาดฝันนะเนี่ย ถ้าเป็นจริงขึ้นมาซ้าคจะรับไม่ได้แค่ไหนกันเชียวนะ..........

ปัจฉิมลิขิต

ฝันร้ายนี่แย่จังเลยนะคะ ตอนเด็กๆเคยฝันว่าโลกแตก ฝันว่าน้ำทะเลมันเขมือบคนได้ แล้วเขมือบโลกทั้งโลกจนเหลือบ้านซ้าคแล้วค่อยๆคืบคลานเข้ามาหาซ้าคกับแม่ด้วยค่ะ ก๊ากๆ ฝันตอนป.2 นะนั่นน่ากลัวชะมัด....
แต่ฝันฮาๆก็มีนะคะ เคยฝันว่าโลกทั้งโลกกำลังแก่งแย่งชิงดีความเป็นหนึ่งในโลก แล้วทุกคนต้องมาดวลดูเอลตัวต่อตัว โดยใช้อาวุธอะไรก็ได้ แม่ซ้าคก้ตะโกนมาหาซ้าคว่า ส่งดาบวิเศษมาให้ด้วยสิลูก! ด้วยค่ะ ก๊ากๆๆ ฮามากๆ
ส่วนหมูหยองวันๆคงฝันถึงแต่มาการูน................
ใครที่กำลังกลัวอะไรอยู่ ก็อย่าได้กลัวมันไปเลยนะคะ เพราะความจริงยังอยู่ตรงนี้เสมอนะก้ะ
อะไรๆ ก็ไม่สำคัญ ขอแค่ให้เธอรู้ วันนี้เธอยังมีฉัน

ฮาๆ ไม่แปลกค่ะ เพราะปกติซ้าคไม่ค่อยได้พูดถึงประเทศอังกฤษมากเท่าไหร่ จะมีก็แ่ต่เวลาไปกิน กับไปเที่ยว จริงๆแล้วแต่ก่อนอยู่ชานเมืองค่ะ อยู่ใกล้ๆกับวังวินเซอร์เป็นเมืองเล็กๆชื่อ Ascot ค่ะ
ฮาๆๆ จริงๆแล้วมันก็ประมาณนั้นนะ เอาไว้ขายของมือสองแหล่ะค่ะ แต่แค่เป็นของที่คนบริจากๆกันเข้ามา ไม่ได้รับซื้อ แต่รับบริจากน่ะ บางทีเจอรองเท้าปราด้าคู่ละสามสิบปอนด์ด้วย
ฮาๆ ดราม่าเทพโลมาก็ได้ยินมาค่ะ แต่ไม่ค่อยอยากไปใส่ใจเท่าไหร่ ก็เห็นว่าเป็นเรื่องของเค้า ความสุขเค้าอ่ะนะ ไม่อยากไปยุ่งไรมาก
มุกกู้ววววววววววววว คิดถึงมุกกุ้วมากกก ฮือ เรื่องนั้นจริงๆซ้าคก้เข้าใจนะคะ เฮ้อ เวลาพ่อแม่คาดหวังอะไรมากๆนี่มันกดดันเหลือเกิน จริงๆแล้วเป็นสาเหตของเอนทรี่ที่แล้ว แล้ว (เอิ่ม อันสั้นๆสามประโยคอะ) แหล่ะค่ะ เฮ้อ ไว้เดี๋ยว ems ไปดีกว่า เ่ล่าในนี้ยาว ก๊ากๆๆ
ก๊าๆ คิดถึงจารุจังจังเลย หมูหยองตอนนี้ปีนทุกอย่างที่ดูเหมือนถุงขนม ฮือ ใครเอาเมล่อนซ้าคโกะไปกินนะ!!!
ก๊ากๆๆ หมูหยองกลับมาบ้านทีไรต้องกำลังปีนตู้เย็นอยู่ทุกที ฮาๆ
โอ้ ชีวิตลอนดอนต่างจากชีวิตบ้านนอกมาก กลับจากโรงเรียนแล้วต้องหาเรื่องแวะ ก๊ากๆๆๆ โดยเฉพาะร้านมือสองนี่ชอบแวะจริงจัง
อ๊ากน้องกิ๊ก ไว้ว่างๆๆจะอัพให้ครบเลยค่ะ ฮาๆๆ ตอนนี้พยามจะใส่ใจเด็กๆทุกคนนะคะ แต่เหมือนบางทีมันมีอะไรของฮินะกับหมูหยองให้ได้อัพมากกว่า แต่รักเด็กๆหมดน้าาา
พี่แพรตินน คิดตึ๋งๆ ก๊ากๆ เพิ่งพูดกับเพื่อนไปว่าไม่กล้าเอาลุงออกจากบ้านเลย กลัวโดนวิ่งราวลุง ฮือ
ฮิๆ ขอบคุณค่ะ จริงๆพอดีไม่มีที่วางกิ๊บเลยติดบนหัวซะเลย ก๊าๆ
เหนื่อยๆเหงาๆ แล้วนั่งทำในสิ่งทีเรารักมันก้คลายเหงาได้เยอะเลยนะคะ จากนี้ไปซ้าคก้จะพยามในทุกๆเรืื่องค่ะ คิดถึงเห็ดแมวจัง ม๊าวๆ จะว่าไป แถวๆนี้มีคนประหลาดๆเยอะเลย ฮาๆๆๆๆ (ไม่โดดเดี่ยว ก๊ากๆ)
ฮาๆ เป็นหมูหยองจอมซน เด็กแสบสามัญประจำบ้าน ก๊ากๆๆ
ขอบคุณนะคะ ฮิๆ ดีใจที่ชอบค่ะ
แง มาเส้าอะไรคะซาเล้งงกอฟฟ อย่าเศร้าจิ คนเราต้องร่าเริง รู้มั้ย?

ฮาๆๆ ช่วงนี้ซ้าคหายไปนานมากๆๆๆๆๆ เกือบๆเดือนนึงเลยมั้งใช่มั้ยคะเนี่ย แถมค้างเต่อไว้ที่เอนทรี่หดหู่อีก ก๊าๆๆ แย่จริงๆแย่จริงๆ เด็กๆเหี่ยวเฉา โดยเฉพาะหมูหยองที่เหี่ยวเพราะไม่มีน้ำตาลมาหล่อเลี้ยง เลยต้องเอาขนมมาหลอกล่อ พอดีวันก่อนไปซื้อรองเท้าแทนคู่เก่าที่ใช้มาปีนึงจนเป็นรู เพื่อนยังบ่นเลยค่ะ ก๊ากๆๆ (อ่าว ก็เสียดายนินา ฮือ) เลยผ่านร้านลาดูเร่เล็กๆตรง Burlington Arcade เป็นอาเขตเล็กๆที่มีร้านรวงนิดหน่อย แต่มีแต่แหวนเพชรแหวนทอง กับอะไรไม่ีรู้ไม่อยากดู ไม่มีปัญญาซื้อ ฮะๆ..... (พูดจาน้อยใจ ก๊่าๆ)

จริงๆ แล้วที่หายไปไม่มีอะไรมากเลยค่ะ เพราะเพิ่งจัดการตัวเองให้ลงตัว แถมเพิ่งทำโปรเจคแรกเสร็จด้วย ตื่นเต้นมากเลยค่ะเรียนอ้าตที่นี่ ฮาๆๆ มีอะไรให้ค้นหาอีกมากมายเลยนะคะ... พูดถึงค้นหาตัวเอง จริงๆซ้าคก้เพิ่งสังเกตนิสัยเสียของตัวเองที่แอบรู้สึกว่ามันแย่ต่อคนรอบ ข้างมากๆเลย นั่นก้คือไม่ชอบให้ใครมาพูดจาสั่งสอน บางทีเลยจะเถียงไว้ก่อน  เฮ้อๆๆ นิสัยเสียนี่แก้ยากจริงๆ พอๆๆๆขี้เกียจบ่น เดี๋ยวยาว

คราวนี้เด็กๆมากับซ้าค 6 คนค่ะ มีฮินะจัง หมูหยอง คิโนะ คาบิ คิระ แล้วก้ลาวี่คุง วันนี้จะแอบตามใจหมูหยองน้อยหน่อย ก๊ากๆๆ เห็นนอนดิ้นๆๆๆละเมอว่ามาการูนๆมาหลายวันแล้ว มุขเดิมๆจริงๆ คิดไรไม่ออกก็อัพบล้อคหมูหยองกับมาการูน ต้องเปลี่ยนมุขแล้ว เดี๋ยวคนดูเบื่อ ก๊ากๆๆ

เอ๋ ซ้าคโกะ ในที่สุดก็ซื้อขนมมาให้แล้วหรอฮะ
เอ้ะ ไอ้คำว่า "ในที่สุด" นี่มันอะไรยะ ซ้าคโกะไม่ได้พยามจะทำให้เด็กๆอดตายนะคะ

ว้าวๆ ยอดเลยๆๆๆๆๆ

หว๋าาๆๆๆๆๆ
ระวังหน่อยสิคะโซระ.....

อ่อยยยย....
(............ตกลงไปในถุงขนมนี่สมกับเป็นหมูหยองจริงๆนะคะเนี่ย)

โซระหยิบได้แล้วฮะ นี่ของโซระใช่มั้ยฮะซ้าคโกะ?
จ้ะ ของโซระ

ชะฮึ้บๆๆๆ ออกมาจากถุงๆๆๆ

ซ้าคโกะฮะ ทำไมถุงเล็กลงละฮะ
ใช่ มีชิ้นเดียว ก๊ากๆๆ แกะดูก่อนนะโซระคุง

ว้าวๆๆๆๆๆ มาการูนยักษ์!!!

มาการูนยักษ์ สุดยอดไปเลย!! ขอบคุณฮะซ้าคโก้ววว

ฮ่าๆๆ มาการูนยักษ์ ตอนแรกไม่ค่อยคิดจะซื้อมากินเพราะรู้สึกว่ามันใหญ่ไปค่อยๆกินไม่ได้ ก๊ากๆ แต่ลองซื้อมากินดู จริงๆมันกินแล้วจุใจหนำใจดีนะคะ ฮาๆๆ ใหญ่กว่าชิ้นปกติตั้งสามเท่าแหน่ะ..... อื้มมม

อารมณ์ประมาณนี้อะนะคะ

ร้าน Charity Shop จะมีอยู่ทั่วไปในประเทศอังกฤษค่ะ ที่ดังๆก็คือ Oxfam, Fara ส่วนร้านย่อยๆร้านอื่นๆก้แล้วแ่ต่ว่าใครจะเปิดนะคะ Charity Shop เป็นชนิดของการเรี่ยไรเงินบริจากเพืื่อมูลนิธิต่างๆอย่างนึงค่ะ โดยจะรับบริจากสิ่งของจากคนทั่วไป ทั้งหนังสือ ซีดี เสื้อผ้า แม้แต่รูปเก่าๆของเก่าๆ เฟอร์นิเจอร์ ถ้วยไหใบชาม กระเป๋า  ฯลฯ แล้วเอามาขายในร้านในราคาถูก เพื่อเอารายได้ไปช่วยเหลือผู้ด้อยโอกาสและยากไร้ค่ะ จุดประสงค์ของแ่ต่ละร้านก็จะต่างกันไปนะคะ อย่าง Fara ก็จะเอาเงินไปช่วยเหลือเด็กกำพร้าในโรมาเนียค่ะ ซ้าคชอบไอเดียนี้มากๆเลย รู้สึกว่าเป็นอะไรที่ดีจังเลย เห็นแล้วอยากเอาไปทำบ้างจังเลยค่ะ ว่าแต่ใครจะบริจากเสื้อผ้าเด็กโย่บ้างคะ? (อ้าว ก๊ากๆ นี่ทำเพื่อใครเนี่ย..)

อย่างวันนี้ซ้าคก้บังเอิญเจอรองเท้าบูทสั้นๆ ส้นสูงสีน้ำตาลใส่ได้พอดีพอเหมาะเจาะเลยคู่ละห้าปอน เป็นของมือสองที่สภาพว๊าวๆมากๆค่ะ มีอีกร้านใกล้ๆโรงเรียนเสื้อโค้ทขนสัตว์เ่ก่าแล้วล่ะค่ะ แต่สภาพดีมาก ขนนุ่มนิ่ม ใส่แล้วอุ่นมากๆเลย ตัีวละสิบปอนด์ อู้วว ว่าแต่มันโคร่งมากๆๆ เอามาแล้วก็รกตู้เสื้อผ้าเปล่าๆแน่เลย ฮาๆๆ แต่บางอย่างก็ต้องทำใจนะคะ เพราะเป็นของมือสอง ถ้าใครไม่ถือเรื่องของมือสองก็ดีไปค่ะ แต่บางคนไม่ชอบใ้ช้ของมือสอง แต่ซื้อไปก็แอบรู้สึกสบายใจนะคะ ที่อย่างน้อยถึงเราจะเสียตัง แต่มันก้ได้ไปเป็นส่วนหนึ่งในการช่วยเด็กๆเหล่านั้น ฮาๆๆ คุณคนเจ้าของร้านเค้าก็คุยกับซ้าคบอกว่าเมื่ออาทิตที่แล้วเค้าก้บินไปเยี่ยม เด็กๆที่เค้าคอยช่วยเหลือในโรมาเนีย ทุกคนดูมีความสุขจากน้ำพักน้ำแรงที่เค้าช่วยกันทำมากๆเลย ได้ยินอย่างงี้เราก็รู้สึกดีีจังเลยค่ะ

ปัจฉิมลิขิต

เหนื่อยจัง.....
คิดถึงทุกๆคนจังเลยค่ะ
พอพี่สาวซ้าคกลับแล้วเราก็ต้องอยู่คนเดียวแล้ว เหงาแน่ๆ เฮ้อ
ไฟท์โตะๆๆๆๆ อ๊ากๆๆ